Κριτικές

"Κριτική προσέγγιση στη ποιητική συλλογή με τίτλο Του Ανέμου Δίλλημα"
 

Φίλε Πασχάλη,

Σ’ αντάμωσα μέσα στην ποίηση σου, όπου έχεις κρύψει μια θάλασσα συναισθημάτων που ποτέ δεν εφησυχάζει.
Εκεί είδα το αληθινό σου πρόσωπο, Γεμάτο ευαισθησίες και τρυφεράδα, να μετράει με στίχους ριγηλούς, τις ελπίδες και τις διαψεύσεις τους, να κρατάει την ανάμνησή της Αγάπης φεγγερή, κάνοντας μια εκ βαθέως εξομολόγηση.
Βλέπεις, ο Λόγος σκιαγραφεί μοναδικά το πορτραίτο μας και είναι καθρέφτης της ψυχής μας.
Αγκαλιά με την κυρά Ποίηση ξεκλειδώνεις τα όνειρα από τις κρύπτες τους κι αυτά έρχονται αλαφροπάτημα στο άγρυπνο προσκεφάλι μας, να μας μεθύσουν με υποσχέσεις.
Η φωνή σου είναι γνήσια, απροσποίητη και ειλικρινής,
Οι στίχοι σου βαθύτατα λυρικοί, με μουσική υπόκρουση, φέρουν τη σφραγίδα της δικής σου ευαισθησίας της δικής σου αίσθηση της ομορφιάς και της αρμονίας : << Στην ακροποταμιά περίμενα την ασημένια \ Και αγρυπνούσα στων μαγεμένων των ματιών σου νερά>> λες κάπου, κι αλλού : << Όσες αμείλικτες σταγόνες βροχής κι αν πέσουν \ Δεν θα μπορέσουν να μαραίνουν ποτέ \ Το θαλερό σου χαμόγελο>>
Ονειροπλάθεις φίλε μου σε μια ισοπεδωμένη και στείρα εποχή, γιατί είσαι μια περίπαθη ψυχή, που δεν θέλει παρά να προσφέρει την ομορφιά των συγκινήσεων, που αγωνίζεται να μας κοινωνήσει τα συναισθήματα που φορτίζουν, με σκοπό να λυτρωθεί και να λυτρώσει :
<< Είναι φορές \ Που ξεστομίζοντας τα μύχια της ψυχής σου \ Ανακαλύπτεις πως εσύ πονάς περισσότερο… \   Και ξανακουρνιάζεις στον εαυτό σου… \  μας εξομολογείσαι.
Ποιήματα ηδύποτα και πικρόστιφα μαζί, γεμάτα μνήμες ζωντανές που δονούνται από το πάθος της αλήθειας τους.
Σ’ αυτά καταθέτεις τα πιστεύω σου κι εναποθέτεις τις ελπίδες σου.
Αθεράπευτα ρομαντικός, αντλείς την έμπνευση από ένα χαμόγελο, μια τρυφερή ματιά, μια ανάμνηση, μια άσβεστη φλόγα.
Συνεχής η αναφορά σου στην αιώνια Γυναίκα, την αιώνια Μούσα…                 
<< Και στα μαλλιά της\  Δυό χρυσαφιές αχτίδες του ήλιου ξεχασμένες>>…   
<< Όταν έλειπε \ Δεν γέμιζε η πανσέληνος >>.
Έντονα διάχυτο στους στίχους σου το ερωτικό στοιχείο, δοσμένο θαρρείς με μια μουσική υπόκρουση θλίψης: << Έτσι πάντα θα σε σκέφτομαι \ Χέρι με χέρι \ Τη φωνή σου που ηχούσε αγάπη \ Την ευωδιά της αγκαλιά σου  \ Το αστείρευτο χαμόγελό σου>>…
Τα αιώνια αναπάντητα ερωτηματικά του έρωτα και της Μοναξιάς της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ανιχνεύεις στα βάθη της ψυχής σου τα αισθήματα, τη ρευστότητα της ζωής, την πικρή γεύση της πραγματικότητας, που αλλοιώνει τη γλύκα του ονείρου: << Αλλάζω εποχή \ Θέλω να τσακίσω τις μνήμες μου >>.
Πολλές φορές οι θύμησες ματώνουν το είναι σου και η εγκατάλειψη πολλαπλασιάζει το μαρτύριο. Έρχονται κάποτε ώρες σκοτεινές και τότε ψάχνεις τις πρωινές σου ηλιαχτίδες να νιφτείς ελπίδες και κουράγιο, να διώξεις την καταχνιά με την προσμονή:  << Όσα και να έχεις ζήσει, πάντα θα μένει κάτι που δεν έζησες \ . Για αυτό περίμενε >>…      
Εύχομαι Πασχάλη, να συνεχίσεις να γράφεις. Να συνεχίσεις να μάχεσαι τη στείρα σιωπή,
ν’ αντιστέκεσαι στη φυλακή της ρουτίνας, στο συμβιβασμό, προτάσσοντας λάβαρο ιερό
τον Λόγο, Γιατί είσαι αληθινός ποιητής φίλε μου και μόνο μέσα από την ποίηση μπορείς
ν’ αντισταθείς στη φθορά της σύγχρονης εποχής.
Εύχομαι τη ζωή σου να συνοδεύσει τ’ όνειρά σου. Η μαγεία του, θα μεταβάλει την ανούσια καθημερινότητα σε στιγμές μοναδικές. Γιατί και τα πιο απλά και ταπεινά πράγματα, κλείνουν μέσα τους το άφθαρτο και το αιώνιο, που ο στοχασμός αποκαλύπτει.
Καλή επιτυχία στα μελλοντικά σου σχέδια, είμαι σίγουρη πως θα τα πραγματοποιήσεις !
Καλή χρονιά με υγεία και δημιουργία, αγάπη και ειρήνη σε σένα και στην οικογένειά σου.
Το μυστικό της ευτυχίας και της ολοκλήρωσης της ύπαρξής μας, εκεί βρίσκεται.
Και μην ξεχάσεις ποτέ Πασχάλη, πως είσαι Ποιητής. Μια μαγεμένη Ψυχή…     
       
 Με τα ειλικρινά μου αισθήματα
 Πόπη Αντωνίου –Σφαλαγκάκου
 Τ. Πρόεδρος ΕΛΒΕ

Ο Πασχάλης Παπαβασιλείου είναι ένας αυθεντικός ποιητής, πολυταξιδεμένος με αέρα κοσμοπολίτη.
Διαθέτει μια πολύπλευρη προσωπικότητα που τον καθιστά ξεχωριστό σαν άνθρωπο, ποιητή σαν έκφραση της ζωής.
Με ιδιαίτερη ευκολία κατακτά τον συνομιλητή του, μέσα σε κλάσμα δευτερολέπτου θα έλεγα , γιατί έχει πολλά να πει, να ζωγραφίσει, να ταξιδέψει, καθώς ένα ανήσυχο πνεύμα τον διαφεντεύει.
Αυτή όμως είναι η εξωτερική όψη πραγμάτων. Αν κάποιος θέλει να τον σκιαγραφήσει, θα πρέπει να κάνει ενδοσκόπηση στην αθέατη πλευρά του Νου και της Σκέψης καθώς και της ψυχής του, για να διεισδύσει στο ανεξερεύνητο του Είναι, γιατί είναι αυτό που δυναμιτίζει με πολυχρωμία το τάλαντο των χαρισματικών ανθρώπων.
Θεωρώ ότι είναι ένας ρομαντικός, ποιητής, που με την αισθαντικότητα του, ταξιδεύει τον αναγνώστη σε ονειρεμένα της φυγής μονοπάτια....
Του εύχομαι να συνεχίσει να γράφει με τον ξεχωριστό τρόπο που τον διακρίνει, για να μας χαρίζει πνοές οξυγόνου μέσα από ανεξάντλητη πηγή έκφρασης [ όπως το θείον ορίζει ] και μέσα από μεταξένια πέπλα να διαχέεται η μοσχοβολιά του και να αγρυπνά... Γιατί η Ποίηση είναι Ζωή είναι Όνειρο, είναι Πνοή...


Ευδοκία Ρόζου Τσαρσιώτου
Α΄ αντιπρόεδρος Ενώσεως Συγγραφέων Λογοτεχνών Ευρώπης 
             

 

Ο Πασχάλης Παπαβασιλείου ξεκίνησε την λογοτεχνική του πορεία το 2006 με την ποιητική συλλογή «Αποσπερίτης». Ποιήματα χωρίς τίτλους που δείχνουν αυτοβιογραφικά, καθώς πολλά συνδέονται μεταξύ τους ως προς τη θεώρηση της ζωής, χωρίς φυσικά να επικαλύπτονται ή να χάνουν την αυτοτέλειά τους. Βρίσκεται μπροστά σε πολλούς προβληματισμούς και αναζητάει τη γαλήνη και την ομορφιά σ' ένα κόσμο παράλογο και αντι­φατικό. Λέει κάπου: «Σαν ιχνηλάτης ψάχνω και εγώ / μέσα στη ζούγκλα του Παράλογου κάτι να βρω / πόθους κι αγάπες χαμένους στην πλάση / σκορπίδια στη γη». Ο Παπαβασιλείου εκφράζει τον σύγχρονο άνθρωπο με τρόπο που μεταδίδει και στους αναγνώστες του την αγωνία του καιρού μας. Ο Παπαβασιλείου ξεκινάει καλά, γιατί είναι προικισμένος με δυνατό, πηγαίο ταλέντο.
 

περιοδικό Πνευματική Ζωή

Ο Πασχάλης Παπαβασιλείου το 2007 κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική συλλογή «Του Ανέμου δίλημμα». Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι ένας χείμαρρος από λυρικά στοιχεία μέσα από πρωτότυπες εικόνες που από μόνες τους λένε πολλά. «Δυο χρυσαφιές αχτίδες του ήλιου ξεχασμένες/ κι από τα χείλη της το γέλιο να ανεμίζει». Και σε άλλο ποίημα: «Πλημμύρισα τα ξέφωτα των αστεριών με αγάπη/ και στόλισα το σταυροδρόμι των ονείρων». Όλο του το νέο του βιβλίο με ποιητικές εικόνες που ξαφνιάζουν ευχάριστα. Αφήνουν μια γεύση από την ομορφιά του έμμετρου έντεχνου λόγου, ο Πασχάλης Παπαβασιλείου μετουσιώνει ανθρώπινες συναισθηματικές φορτίσεις στις οποίες οι αναγνώστες του ανακαλύπτουν πως κι αυτοί έχουν τις ίδιες, αλλά δεν έχουν το ταλέντο να τις καταγράψουν ποιητικά. Στου «Ανέμου το δίλημμα» υπάρχει μια φρεσκάδα δημιουργίας με τη χρησιμοποίηση εκφράσεων που φανερώνουν κατάθεση του νου και της ψυχής με μια ολοφάνερη αυθεντικότητα. Οι εσωτερικές διακυμάνσεις που αναδύονται από τα ερωτικά ή άλλα αισθήματα δίνονται με την ευγένεια ενός προσωπικού ύφους μέσα από επιτυχημέ­νους εκφραστικούς τόνους. Μας το εξομολογείται σε ένα άλλο ποίημά του: « 'Ήθελε πολύ φως να ξημερώσει / κάποια ανερμήνευτη ανάγκη/ με φέρνει μπρος σε ένα λευκό χαρτί! Μεταφέρω σκέψεις/ ερωτήματα/ Αναρίθμητα γιατί! χιλιάδες όμορφα φιλιά/ χαμόγελα εκθαμβωτικά...». Μας λέει ο ίδιος τους στόχους της ποίησής του. Αλλά και τί ωραία σύζευξη ρεαλισμού και λυρισμού. Σπάνιο είδος στις μέρες μας.
 

περιοδικό Πνευματική Ζωή

"ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ: Τα λυρικό στοιχεία στην Ποίηση"
 
Η Θεσσαλονίκη έχει πολλούς λογοτέχνες που συνεχίζουν τη γνωστή πνευματική παράδοση της περιοχής. Το περιοδικό μας έχει τη χαρά να συνεργάζεται με πάνω από 100 δημιουργούς που με το έργο τους έχουν καταχτήσει μια σημαντική θέση στο χώρο των Γραμμάτων. Μπορεί σήμερα η προβολή τους να είναι δυσανάλογη προς την αξία τους, αλλά τελικά το έργο καταξιώνει. Ο Πασχάλης Παπαβασιλείου έχει κάτι ξεχωριστό. Γεννήθηκε το 1941 και ύστερα από πολλά χρόνια, δηλαδή το 2000, άρχισε να γράφει, ενώ το πρώτο του ποιητικό βιβλίο «Αποσπερίτης» το κυκλοφόρησε το 2006. Δε βιάστηκε. Το γεγονός αυτό μαρτυρεί πως είναι απαιτητικός γι' αυτό που γράφει ­πράγμα που φαίνεται από την ποιότητα των κειμένων του, τα οποία επαινέθηκαν στο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ποίησης. Ο Παπαβασιλείου μπορεί μέσα σε λίγους στίχους να ολοκληρώσει το θέμα του με επιτυχία, χωρίς πλατειασμούς και επαναλήψεις. Τα λυρικά στοιχεία στην ποίησή του σε συνδυασμό με πρωτότυπες ποιητικές εικόνες, δημιουργούν το προσωπικό του ύφος και την ομορφιά του έντεχνου λόγου του.
 

Μιχάλης Σταφυλάς

Πεζογράφος εκδότης και κριτικός λογοτεχνίας